Palusot 53

Palusot 53

Congrats Maya, you now cancer free. You are a new you. Wala na traces ng kahit anong cancer sa katawan mo. At ang BC at RBC mo ay regular na ang count. They are back to normal even your platelets. Pero you still have to undergo the maintenance theraphy for a year.”

“Thank you Doc. Utang ko sa inyo ang bagong buhay ko.”

“No Maya, it’s my job. Ikaw ang may gawa niyan. Your being cooperative and positive views ang nagpagaling sa yo.”

“Still thank you pa rin po.”

“So uuwi ka na ba niyan sa atin sa Pilipinas?”

“Next year na lang po. Pag tapos na ang maintenance theraphy ko po.”

“Puede naman doon mo na tapusin ang theraphy mo eh. Kasi andun na din ako by that time.”

“Uuwi na kayo sa atin doc?”

“By the end of this year, babalik na ako sa atin sa St Luke’s at Makati Medical na ako mag cli-clinic.”

“Talaga doc. Sige po titingnan ko kung makaka uwi din kami ngayon taon ito sa Pilipinas.”

Nagpaalam na si Maya kay Doc. Liboro. Ang doctor niya sa loob ng apat na taon simula noon na diagnose siya may leukemia. Nag derecho muna si Maya sa simbahan para magpasalamat sa Maykapal.

Masaya siyang umuwi sa bahay nina Arthur. Alam na rin ng magulang ni Arthur na wala talagang silang relasyon kungdi magkaibigan lang talaga. Ngunit di pa rin nila nasasabi ang tunay na kasarian ni Arthur. Humahanap pa sila ng tamang pagkakataon.

Naglalaro sina Maya at ang kambal ng bigla dumating si Arthur.

“Hi, kamusta ang check up mo?”

Natahimik si Maya at lumungkot ang mukha.

“Hey, what’s wrong? Ano sabi ni Doc. Liboro?” tarantang sabi ni Arthur.

Nang bigla yumakap si Maya kay Arthur at hinalikan ito sa psingi. “Yuck Maya, ano ba?”

Napatawa naman ang dalawang bata sa nakita nila kulitan ng Mama at Daddy Arthur nila.

“Eto naman para halik lang eh, masaya lang ako kasi sabi ni Doc magaling na ako. As in magaling na magaling na. Kinuha at pinakita ni Maya ang result ng lab test niya kay Arthur.”

Pagkabasa ay nagtatalon din ito at di alintana na bumibigay na siya.

“Arthur ano ka ba, baka mahalata ka ng parents mo.”

“Ay oo nga pala. Masaya lang kasi ako friend sa yo. So it means, uuwi na tayo sa Pilipinas?”

“Pero….”

“Ah…ah…nangako ka sa akin na pagmagaling ka na uuwi na tayo.”

“Alam ko. Kaso natatakot baka kasi malaking banta pa rin si Tiffany sa akin, sa amin.”

“Wait lang ha. Dito ka lang, may kukunin lang ako sa kuarto ko.” Pag balik nito ay may dala na itong isang long brown envelope at inabot kay Maya.

“Ano ito?”

“Buksan mo para malaman mo kung ano ang laman.”

Ganun nga ang ginawa ni Maya. At ganun na lang ang pagkagulat niya sa nakita at nabasa niya.

“Totoo ba ito? Paano mo ito nalaman?”

“Yes, totoo ang nakasaad sa report na iyan. Credible ang kinuha kong private investigator. Tiffany is in the States at kasalukuyan nagpapagaling sa isang mental asylum.”

“Oh my God….natuluyan siyang nabaliw?”

“Not totally mentally ill, na trauma lang recently. After noon incident sa Cambodia, nag migrate ang family nila sa US. Doon na sila nanirahan. Humingi ng tawad ang mga magulang niya sakanya. Minahal na siya ng mga ito. Naging masaya sila, ngunit early this year, pinasok ng masaman loob ang bahay nila at pinatay sa harapan niya ang parents niya, saka siya ni rape.

“Oh my God. Kawawa naman pala ang nangyari sa kanya, nahuli na ba ang gumawa ng karumaldumal na krimen sa pamilya niya,?”

“Meron isang naka takas iyon rapist niya.”

“Sana mahuli na rin ang hayup na iyon. Kawawa naman s Tiffany.”

“Ngayon wala na banta sa buhay mo, uuwi ka na?”

“Yes na yes, miss ko na silang lahat kaya.”

“Ok next month uuwi na tayo. Tamang tapos na schooling ng kambal.”

“Sa Philippines na sila magcecelebrate ng 5th birthday nila.”

“With there dad.”

“Not yet, alam mo naman ang plano ko di ba?”

“Ok but dapat Christmas ok na kayo ng ama ng dalawang yan. Kung hindi pa..

“Kung hindi pa ay ano?”

“Aagawin ko siya sa yo.”

“Subukan mo lang ang kay Maya, kay Maya noh.”

“Oo na damot.”

——–

Present time…

“Maya…Maya gising anak nanaginip ka.”

Nagising naman si Maya. “Mama! Ang mga anak ko ho?”

“Ayun nasa ibaba at naiinip na sa yo. Aalis daw kayo today kaso di ka pa bumababa kaya pinuntahan na kita dito. Ano ba yan napanaginipan mo at umuungol ka at binanggit mo pa ang pangalan ni Tiffany.”

Napabuntong hininga si Maya saka sinagot ang ina. “Ma, napanaginipan ko si Richard. Meron aksidente nangyari sa mall ni Richard at andon kami ng mga bata. Nasa mcdo sila nang bigla nagkaroon ng kaguluhan kaya ayun dinala sa office ng may ari. Doon nagkta sila mag-aama. Tapos sinabi noon mga bata na si Richard ang ama nila. Nandoon na din ako, pagkakita ni Richard sa akin, inakap niya ako at no question ask. Kinuwento ko rin sa panaginip ko ang nangyari sa akin na sanhi ni Tiffany.” kuwento n Maya sa ina na umiiyak.

“Oo anak, eh bakit ka umiiyak?”

“Ma di ba kabaligtaran ang panaginip? What if galit pala sa akin si Richard. Lalo pa at ang tagal ko ana dito almost two months na pero never pa ako nakipagkita sa kanya.”

“Anak sa pusong umiibig at totoong nagmamahal, madaling magpatawad at umunawa. At sa pagkakakilala ko kay Richard, di makitid angutak niya at di bato ang puso niya para di ka patawarin at di maunawaan…”

“Ma, makikipagkita na ako sa kanya….ayoko na patagalin ang agay na ito. Kung ano man ang maging desisyon niya tatanggapin ko na lan po.”

“That’s good to know. Hala bilisan m na diyan at ini na iyon dalawa. Nangako ka sa kanila dadalhin sila sa Ocean Park.”

“Opo, ipapasyal ko sila,”

“Bilisan mo at naka pout na iyon dalawa.” sabi ng Mama, sabay labas ng kuarto ni Maya.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s