Revenge or Love 2

This is not a true story. This is a pure fiction….

Revenge or Love

Chapter 2

“Kris you just wait for me outsode. I will just fix the clothes that Mama and Papa will wear. ok?” sabi jito sa kapatid habang pinupunasan ang luha niya.

“Ok, ate.”

Habang naghahanap ng damit ipapasuot niya sa burol ng kanyang mga magulang ay may nakita si Maya isang box na natago sa isang bahagi ng cabinet ng kanyang ina. Kinuha niya ito para sana tignan, ngunit naka lock ito. Hahanapin sana niya ang susi nito nag bila siyant tawagin ng auntie niya…

“Maya, are you done looking for the clothes your parents are going to wear?” tanong ng Auntie niya.

Binalik na lang ni Maya ang box kung saan niya io kinuha at saka na lang niya babalikan kapag nailibig na ang mga magulang niya.

“Yes, auntie…I’m coming down.”

Sinalubong agad siya ni Nathan sa may hagdan at niyakap.

“I’m just here, if you need a shoulder to cry on. I can also be your strength.”

“Thank you…..I really don’t know what to do now, All my life I’ve been so dependent to my parents. They give me and Kris everything we need. I don’t know, how will I ever do it all by myself.” naiiyak na sabi ni Maya kay Nathan.

Hinaplos ni Nathan ang likod ni Maya, I know this is not the right time to say this…we If you want we can get married after the burial. You will not suffer anymore. I will continue what ever your parents left you.”

“Nathan……”

“I know….I know….I’m just joking, I just want my bestfriend to smile.” sabay halik sa noo niya. “Let’s go, we need to bring these clothes to the funeral parlor.

Sa ilan araw na burol ng mga magulang at grandparents niya at hindi siya iniwan ni Nathan at pamilya Gao. Lagi naka suporta ang mga ito sa kanya. Hangga mailibing ang mga ito.

Binasa ng abogado ng magulang nina Maya ang last will and testament ng mga ito. Dahil nasa tamang edad na siya. Kaya nasa kanya na ang full control ng negosyo naiwan ng magulang nila.

Kinausap ni Maya ang pamilyang Gao, nagpasalamat siya sa pagtanggap sa kanilan mag-ina. Snabi niya ang plano niya, sinabi niya mas gugustuhin niya kung ang tita Estela niya ang tatayo President ng company iniwan ng Papa Jiro niya. Snabi rin niya na pag nasa tamang edad na si Kris ay mas gugustuhin niya ito na ang mamahala ng negosyo iniwan ng magulang nila. Mas may karapatan daw si Kris kesa kanya.

Dahil likas na mabait ang pamilya Gao, hindi pumayag ang mga ito. Sabi na lang ng Tita Estela nito na tutulungan siya at ng pinsan niya sa pamamahala ng negosyo ng magulang niya. Pero siya pa rin ang bago presidente nito. Na may karapatan din siya sa negosyo iyon dahil anak siya ng ina niya na katuwang ni Jiro sa pagpapaunlad ng negosyo nila.

Wala na siyang nagawa. Sinabi na lang niya na balak niya ibenta ang bahay nila dahil malulungkot lang daw silang magkapatid noon. Maalala nla ang mga masasayng araw nilang magkakasama. Bibili na lang sila ng condi sapat para sa kanilang makapatid. Pumayag naman ang tita Estela nlya sa desisyon niyang iyon.

Kaya habang wala pang buyer ay inayos na ni Maya ang mga gamit nila sa bahay. Itinabi ang mga puede nilang dalahin sa condo lilipatan nila at iiwan na lang ang ibang gamit at isasama sa pagbebenta ng bahay.

Abala si Maya sa pag-aayos ng mga album nilang mag-anak. Di niya maiwasan maiyak noon binuklat niya ito at makita ang masaya nilang mga larawan. Andun iyon nagpunta sila sa Disneyland, sa Great Wall of China, sa Angkor’s Warp sa Cambodia, sa Vietnam, sa Seoul….ang dami nilang magagandang ala-ala. nasa ganun siyang tagpo noon nakita siya ng auntie Estela nila.

“Maya, you are crying again?”

“I can’t help it Auntie, seeing these pictures of ours. I missed them so much.”

“I know…Maya. Me too is suffering from the lost of my parents your grandparents.”

Nagakapan sila dalawa, ng bigla maalala ni Estela kung bakit niya hinanap si Maya.

“Maya, while fixing your moms clothes, i found this box hidden in her cabinet. It was locked. I tried to look for a key but i can’t find it.”

“Oh, I almost forgot that, I saw also that auntie the last time I got clothes for mama’s burial.”

“I think this is some of your Mother’s memory box. So I’m giving it to you and keep it.”

Tinanggap ni Maya iyon at inilagay sa box ng mga gamit na dadalahin nilang magkapatid sa condo.

Nasa condo na silang magkapatid at tinitigan ni Maya ang box ng mama niya. Inisip niya kung ano ang laman nito.

Nagulat na lamang siya ng bigla mag ring ang celphone niya,

“Hello”

“Hello is this Maya Gao?”

“Yes, that’s me.”

“Ms. Gao, we are from the hospital were your mom died. We just want to let you know, we found a key in her undies. We just forgot to return to you asap.”

Naisip ni Maya di kaya iyon ang susi sa box ng mama niya,

“Ok, I will just drop by there tomorrow and get it.”

“Ok Ms. Gao, we will just left it at the information area.”

“Ok, thank you so much.”

Kinabukasan nagpasama siya kay Nathan sa hospital para makuha ang susi. Hinatid siya ni Nathan hangga sa condo. Wala pa si Kris nasa school pa.

“Thanks for accompanying me Nathan, wanna come first? Coffee?”

“You’re welcome, I loved too but I need to go back to the office, maybe next time. You lock the door.” sabay halik sa noo ni Maya. At umalis na ito.

Dali-daling Kinuha ni Maya ang box at pinasok ang susi sa lock nito. Laking tuwa niya noon nabuksan niya ito. Huminga muna sila ng malalim bago tuluyan binuksan ang kahon.

Ganun na lang ang pagkamangha niya sa nakitang laman ng box. Mga sulat galing sa Pilipinas, pera nakabalot sa papel, checks, lots of news clippings.

Nanginginig ang kamay ni Maya habang kinukuha nito ang isang sulat at binasa niya ito…the letter is dated 15 years ago….a letter from Arturo dela Rosa, her father. Binasa ni Maya ang sulat, her father was begging her mother to returned to the Philippines. That he is already a change man. He even sent some money to her mother. Sulat na punong puno ng pangako, na hindi na siya magnanakaw, na nagbago na siya. Kinalkal pa ni Maya ang laman ng box, puros sulat ng kanya ama iyon mahigit 20-15 years ago. Mga sulat na may kalakip na pera, nangangamusta sa kanyang ina, panghingi ng tawad. Ngunit ang pinagtataka niya ay kung bakit ni minsan ay hindi siya na banggit ng kanyang ama sa mga sulat nito sa kanyang ina. “Si Arturo dela Rosa ba talaga ang ama ko? Pero pangalan niya an nakalagay sa birth certificate ko.” sambit ni Maya sa sarili niya.

Hinalungkat pa ni Maya ang laman ng box at tanging mga clippings ng news about Capt dela Rosa. Hangga nakita niya ang isang clipping ng news paper dated 5 years ago, na nagtestified si Capt. dela Rosa sa isang Sr. Liuetenant na nagnakaw ng payroll robbies. Nakita niya sa ibang bahagi ng clipping, na sulat ng kanyang ina, hindi ka na talaga magbabago….. May picture doon si Capt dela Rosa at Sr. Lieutenent Richard Lim.

Napatitig siya sa guapong picture ni Richard Lim, may kakaiba siya naramdaman. Pakiramdam niya ay siya ang tinititigan nito. Mga mata punong puno ng lukot at panganib. Para siyang natakot dito. Muli niyang tiningnan ang date, 2008. “Bakit di ko ito nabalitaan noon?” bulong niya sa sarili niya.

Naiiyak si Maya sa nalaman niya. All this time, buhay ang ama niya, hindi ito totong patay, tulad ng sabi ng Mama niya. Tinago nito sa kanya dahil masamang tao ito. Hindi katulad ng sinabi nito sa kanya na isa itong honorable man. Inilayo siya nito sa ama upang hindi na siya madungisan ng kasamaan ng ama niya. Na kaya pala mas gusto pa nitong mapalitan ang apilyedo niya. Kaya pala ganun na lang ang sabi niya noon….

Na kaya pala humingi ito ng tawad sa kanya. Na lagi nitong inu-ulit-ulit na ginawa lang niya ang tama, ang makakabuti sa kanya. Hindi niya alam kung ano ang iisipin.

Muling tiningnan ni Maya ang laman ng kahon. Meron ulit siyang nakita sulat dated two years ago. Muling humingi ng tawad ang kanya ama sa kanyang ina. Nagsisisi na ito sa lahat ng ginawa niyang kasamaan. Lubos siyang umaasa na mapapatawad pa siya ng kanyang ina, lalo na ngayon may malubha siyang karamdaman. May postate cancer siya. He is now really a change man,

Hindi alam ni Maya ang gagawin. Hindi niya alam kung alam ba ito ng stepfather niya. Hindi rin niya alam kung paano nalaman ng ama niya ang kanilang address sa Taiwan at bakit ni minsan ay di man lang siya nito binisita.

Muling nag ring ang cellphone niya.

“Hello, yes attorney”

“Maya where are you?”

“Atty, I’m here at the condo.”

“Ok, I will drop by, I want to give you something. Your mother told me to give you this, if aomething happen to her.”

Bigla kinabahan s Maya. “What’s that attty?”

“A ltetter from you mother, Maya.”

“I see, ok Atty. I will wait for you here.”

Inayos muna niya Maya ang mga laman ng kahon at tinabi sa kuarto niya. Inayos niya ang saril niya para presentable naman siya haharapmkay Atty.

Di nagtagal ay nay doorbell at si atty nga iyon.

“Atty, come-in, have a sit first. Do like coffee or tea?”

“Don’t bother, I still have a client meeting. I just wanted to give you this letter asap.”

Hindi nagpahalata si Maya na gustong-gusto na niyang malaman ang laman ng sulat ng ina niya sa kanya. Pakiramdam niya ay andun ang mga kasagutan sa mga tanong niya.

“Thank you atty.”

“No problem Maya, I go ahead.”

Pagkaalis ni atty ay binuksan na agad n Maya ang sulat ng ina.

Maya,

Anak patawarin mo ako. Maramil kaya mo ito nababasa ngayon ay dahil wala na ako sa mundo. Matagal ko na ito ginawa. Hindi ko nga lang alam kung kelan mo mababasa. Pero kum ako an masusunod, ayoko na masaba mo ang sulat na ito at malaman mo pa ang pangit na nakaraan sa buhay natin o sa buhay ko. Mas gusto ko malibn na rin iyin sa limot. Sinabi ko noon kay Atty. Jang na kung sakali na mawala ako sa mundong ng biglaan ay ibigay sa yo ang sulat na ito. At kung sakali nabasa mo ito ngayon, tiyak biglaan ang pagkawala ko sa mundo ito.

Anak, alam ko alam mo na mahal na mahal kita. Na gagawin ko ang lahat para sa kabutihan mo. Masaya ako at nakatagpo ko ang isang tulad ng Papa Jito mo. Tinaggap niya tayo dalawa at minahal kaya niya na parang tunay na anak. Alam ko di ako nagkamali noon nagpakasal ako sa kanya pagkatapos ma annul ang kasal ko sa papa mo.

Anak, nagsinungaling ako sa yo. Buhay pa ang ama mo. Nakipaghiwalay lang ako sa kanya. Dahil di ko masikmura ang mga ginagawa niya. Ayaoko pati ikaw ay madamay pa, kaya umalis ako.

Anak, patawarin mo ako kung naglihim ako sa iyo. Sa tunay mong pagkatao, sa tunay mong ama. Ayoko lang na madungisan ka. Ang pagkatao mo, ayaok mamulat ka sa kasamaan ginagawa ng ama mo. Ginawa ko ang lahat para magbago siya ngunit bigo ako. Kaya minabuti ko na ang lumayo sa ama mo. Hindi niya alam noon umalis ako ay buntis ako sa iyo. Hindi ko na rin sinabi sa kanya ang tunay ko kalagayan.

Kaya nga noon sinabi ko kay Jiro ang totoo, dali-dali niya ako sinama sa Taiwan at doon na muli nagsimula….di ka pa naipapanganak, may gusto na sa akin ang papa jiro mo.

Naging matapat ako sa kanya. Sinabi ko nakipagjiwalay ako sa ama mo dahil di ko kaya sikmurain ang gawain niya. Pagkatapos mong ipanganak, sinabi ko sa ama magpapahiwalay na ako ng tuluyan at gusto ko ng annulment. Noon una ay ayaw niya rin pmayag ngunit kinalaunan ay napapayag ko na rin siya. Kaya nga 10 years old ka na saka pa lang kami nakasal ng Papa Jiro mo. Alam din ng pamilya Jiro ang lihim ko.

Kaya anak, mahalin mo sila….dahil minahal at tunuring ka nilang isang Gao. Kaya nga mapilit din ang Papa Jiro mo na palitan ang apelyedo mo dahil ayaw niya madungisan ang maganda mong pangalan.

Naiintindihan mo naman ako anak di ba. Anak, sa cabinet ko meron ako box doon, kalakip ng sulat nito ay ang susi ng box na iyon. Nandun lahat ang lahat ng clippings tungkol sa iyon ama.

Hindi ko alam na baka pagbasa mo ng sulat na ito ay patay na rin ang ama mo. May sulat siya sa akin na may prostate cancer siya, hindi ko alam kung gaano kalala ang cancer niya. Wala na ako pakialam sa kanya.

Inuulit ko patawad anak….

Nagmamahal,

Mama,
May, 2011.

“Mama……”

Bigla may nagdoorbell, alam niya si Kris na iyon kaya dali-dali siyang nagpahid ng luha at binuksan ang pintuan. Nakangiti.

“Hello kiddo, how’s school?”

“Fine, ate.”

“Then why the sad face?”

“i miss them?”

Niyakap niya ito. Sabay sabi, “go and change we will go to the mall.”

Bigla nagliwang ang mukha ni Kris sa sinabi n ate niya.

Gabi na noon bumalik ang magkapatid sa condo nila galing sa pamamasyal. Inayos muna ni Maya si Kris at pinatulog. Sakay muli itong nagbalik sa sala at nag isip kung ano ang dapat niyang gawin.

Tinawagan niya ang Tita Estela niya at sinabi dito kung ano ang laman ng box ng mama niya, tungkol sa sulat na iniwan ng kanyang ina sa kanya.

“Auntie, i don’t what to do? I don’t know what to think?”

“Maya, you are old enough to decide. It’s up to you if you want to meet your biological father or not. If you wantto tell him, he had a daughter.”

“Auntie, I’m afraid. A part of me wants to see him, meet him. But a part of is also worried that I will hurt my parents, esp Papa Jito, whom love me so much.”

“Maya, Jiro will understand it. He will be happy if you are happy. Remember he doesn’t want you to see crying or sad. Cheer up. If you want to go the Philippines, I will accompany you. Just tell me.”

“Ok Auntie, I will think about it. Thank you and good night.”

“Good night Maya, sleepwell. Kiss me for Kris.”

“I will auntie.”

They hung up. Nahiga na si Maya. Lito at gulo pa rin ang sipan niya. Hindi pa siya makapag desisyon kng gusto ba niya makita ang ama niya o hindi.

Nagdasal na lang siya na gabayan siya sa ano mang desisyon mabubuo niya.

****************

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s