The Covergirl – 24

A/N: dahil di ko kayo matanggihan, gumawa ako ng another chapter dahil gusto ninyo pa…sorry medyo natagalan, kasi busy lang sa office kaya natagalan ang editting ko, tapos na siya last weekend pa….

So happy reading….

Sa mga humihingi ng copy noon mga restricted chapters i also include iyon blogsite ko….

https://carefulheartdotcom.wordpress.com/

The Covergirl

Chapter 24

Lulan na sina Richard at Maya sa bagong sasakyan nilang Hammer, papunta sila sa Pico de Loro sa Nasugbu, Batangas para sa one week honeymoon nila.

Regalo ito ng mga magulang ni Maya sa kanila ang Hummer na sasakyan. Samantala ang membership nila sa Pico de Loro ay bigay naman ng magulang ni Richard.

“Babe, ilan oras ang byahe natin going to Pico de Loro?” tanong ni Maya.

“2 1/2 hours, sweetie, you can sleep if you want.”

“Babe, I still can’t believe na Mrs. Richard Lim na ako.” nangingiti si Maya habang tinitingnan ang wedding niya.

Kinuha naman n Richard ang kaliwang kamay ni Maya at hinalikan ito. “Well, you better be, dahil you will be Mrs. Richard Lim, for the rest of your life, Sweetie.”

“But ofcourse!” sagot ni Maya …..at muling binalikan ang araw

FLASHBACK

Nagising ako ng tumunog ang message tone ng cellphone ko. Kinuha ko ito para malaman kung sino ang ng text. Napangiti ako noon makita ko, kung kanino galing ang text message. Dali-dali ko binasa ang text message niya…

Good morning, sunshine….

Scroll down

Scrool down

Got to tell you something…..

Scroll down

Scroll down

Scroll down

Goodbye…… Goodbye?( kunot noo basa ko pero kinabahan ako, “ano ibig sabihin nito?”)

Scroll down

Scroll down

Scroll down

MAYA DELA ROSA…….. (nagulat ako sa nabasa ko. Gusto ko maiyak..ayaw ko mag isip ng nega….pero…..)

Scroll down

Scrolll down

Scroll down

Scroll down

Scroll down

Hello! MRS. MAYA DELA ROSA-LIM🙂❤

Hahaha…akala mo kung ano na….?

Tinawagan ko agad si Richaed.

Hindi na ako ng hello. " Kakainis ka, pinakaba mo ako, what if my sakit ako sa puso eh di inaake na ako sa puso.?" sabi ko sa kanya, siya tawa lang ng tawa.

“Sweetie, alam ko naman wala ka sakit sa puso at bakit naman kita iiwan.”

“Malay ko hindi mo na ako mahal, kasi tumataba na ako.”

“Sweetie, kahit lumaki ka pa ng kasing laki ng mga budanding, mamahalin pa rin kita.”

“Talaga?”

“Oo, ikaw at ang anak natin. Sige na mag-ayos ka na. I love you Mrs. Lim?”

“I love you too, Mr. Lim?”

Pagkatapos namin mag usap, bumangon na ako…….

Today is June 23, 2013. the sun is shining perfectly dito sa Tagaytay Highlands. Everything is perfect, just the way I like it. Honestly speeaking, I really dont know what to expect. Even though this is my wedding day. Richard plan for everything, he just asked me before what I want to see in my wedding day. Kung anong gusto ko motif. Then wala na daw ako dapat isipin pa, all I have to do is to relax since I was already on my 5th month of pregnancy.

Hindi ko masabi kung isa ba Whirldwind Romance, Love at First Sight o Hate at First Sight ang love story namin ni Richard. Basta ang alam ko the moment I laid my eyes on him 8 months ago, nagulo na ang sistema ko. Na kahit anong iwas ko, wala pa rin nangyari, gang inamin ko na lang sa sarili ko na I'm in love with him. Pero si Richard, sabi niya matagal na niya ako mahal, hindi pa naman kami nagkikita. Oh, di ba kilig to the bones. Hindi pa naman kami nagkikita, mahal na niya ako.

Maraming nagulat, nagtaas ng kilay noon malaman nila engage na kami ni Richard at magpapakasal na. Mas worst pa ang nangyari noon nalaman nila buntis ako. Ang dami negative comments ang naglabasan. Syempre hindi mo naman iyon maiiwasan eh. Isang Richard Lim lang naman ang nasilo ko. Madami ang nainggit sa akin..dahil akin na si Richard Lim.

Si Richard ang katuparan ng lahat ng babae, single man o may asawa, bakla at matrona, siguro pati mga tomboy, magkaka-gusto at ma-iinlove sa kanya. Sino naman ba ang hindi eh, bukod sa pagiging guapo, mayaman at isa sa most sought eligible bachelor in town. Napaka maalalahanin at malambing na tao pa. Iyon nga lang napaka possesive na tao, but I like it. Kasi gusto lang niya ipakita sa mga tao kung gaano niya ako kamahal. May pagka dense din siya, hindi siya aware sa mga babaeng nakapaligid sa kanya. Para sa kanya ako lang ang nakikita niya. Wala siya paki sa mga babaeng nagkaka gusto sa kanya. Di ba ang suerte-suerte ko sa kanya.

Well, suerte din naman siya sa akin eh, kasi maganda at sexy naman ako ah at higit sa lahat siya ang 1st and last love ko. Siya ang una sa lahat sa akin, first love, first kiss, first experience, lahat ng first kay Richard ko naranasan pati first heartache noon inakala ko na may iba siyang girl. Hihihi.

Kung meron ayaw sa amin, meron din naman may gusto. Madami naman nagsasabi na bagay kami sa isa’t-isa. Perfect pair kami. Na made in heaven ang relasyon namin. Kaya tama lang kami ang magkatuluyan. Ang Guapo at Ang maganda. Hihihi….

Ito ang dream wedding ko, tahimik intimate, exclusive sa close family and friends, malayo sa limelight at kislap ng mga camera. Para sa akin kasi mas solemn ang kasal pag tahimik. Kaya nga gusto ko dito sa Tagaytay Highlands makasal eh, kasi di ka basta makapasok kung di ka member. Napatingin ako sa isang sulok ng room ko, there my wedding gown….

Ang wedding gown ko ay gawa ng isang famous courteir in New York, simple but elegant. It’s floor length, diamond white, A-line strapless neckline and dropped waist to cover the bump in my tummy. The gown itself is a stunning beaded chantilly lace corset gown and has an organza textured skirt accented with crystal embroidery. Then it accesorize by brooch and a sash. Whille my shoes is a three inch Kate Spade shoes.

I went down, para kumain ng heavy breakfast, kasi any minute dadating na ang mag-aayos sa akin at sa entourage ko.

“Good morning, Ma, Good morning Pa.”

“Good morning anak, halika at kumain ka na para maka ligo ka na.”

Dumulog na ako sa dining table para kumain.

“Is my princess, happy?”

“Very happy, Papa.”

“Be a good wife and mother to Richard, just like your mother.”

“I will Pa….I will”

Kumain na kami ng tahimik at masaya.

———

For one last time I check my self on the mirror. My make-up is extremely done perfectly for me, my hair is curled at the side. Then lumabas na ako ng kuarto ko, nasa labas na sina Mama at Papa, hinihintay ako lumabas.

“Oh no! My baby! You are so beautiful”; sabi ni Mama sabay abot sa akin ng bouquet ko na white stephanotis ang Mama ni Richard ang nag suggest na stephanotis daw dapat ang bouquet ko kasi is signifies “marital happiness.”

,You are indeed a princess” sabi naman ni Papa.

I embrace them both and said…”I love you Ma, Pa. Salamat sa lahat.”

Mama, was teary eyed, so as, Papa. “We love you too, princess.” sabi nila. Gusto ko na rin maiyak. Pero pinigilan ako, ayoko masira ang make up ko.

Lumabas na kami ng Blueridge Place II condo, dito sa loob ng Tagaytay Highlands. Dito kasi naka bili ng condo ang parents ko while Richard and his parents stay sa residential house nila sa Pine Crest Village sa Highlands din.

Sumakay na kaming tatlo sa white carriage na ng 2 white horse at 2 horsemen. In less than few minutes nasa Madre De Dios Chapel na kami. Ang exclusive chapel sa loob ng Tagaytay Highlands exclusive for members only.

Ang Madre de Dios Chapel ay nakalagak sa isang tuktok na bahagi ng Tagaytay Highlands. Madami ang gusto magpakasal dito dahil sa magandang tanawin kanila makikita, tulad ng Taal Lake and Taal Volcano. Madre de Dios chapel has a Mediterranean atmosphere dahil na rin sa tisa nitong bubong at white stucco walls. The church itself speaks for elegance, inside-out. Tamang tama lang para sa isang solemn wedding na gusto ko.

Bumaba na ang mga magulang ko, naiwan pa ako sa carriage ko. Mamaya pa ako baba, maglalakad ako mag-isa sa aisle sa pagbukas ng mohagany door ng Madre de Dios. Kahit nasa carriage pa ako dinig ko tumugtog na ang wedding march at tiyak ko isa-isa na lumakad ang wedding entourage ko. Sabi ni Richard surprise daw ang wedding song nagagamitin once na maglakad ang parents ko at ako sa aisle. At eto na nga iyon, nagulat ako habang nasa labas pa ako ng pintuan ng simbahan, sobrang ako na touch dahil puma–ilang sa ere ang boses ni Richard. Tiyak ko naglalakad na sa aisle ang parents ko. Siya mismo ang kumanta ng wedding song namin, siya ang pumili…. Kahit ayaw ko umiyak hindi ko mapigilan.

Kaya pala noon wedding rehearsal namin sobrang bagal maglakad nina Mama at Papa, iyon pala ay dahil may sinisunod silang bit. Di kasi ganun kahabaan ang aisle ng Chapel eh. Kaya pala….

Sir, I’m a bit nervous
Bout being here today
Still not real sure what I’m going to say
So bare with me please
If I take up too much of your time,
See in this box is a ring for your oldest
She’s my everything and all that I know is
It would be such a relief if I knew that we were on the same side
Very soon I’m hoping that I…

Bumaba na ako ng carrigae ko at naglakad patungo sa may pintuan ng simbahan. Patuloy sa pagkanta si Richard.

Bumukas na ang pinto. Nakita ko ang mga tao they are all looking at me smiling some are teary eyed. Nilibot ko ang akin paningin sa kabuoan ng chapel, kasi noon ko lang makikita ang decor ng simbahan. Napa wow ako, its exactly, what I picture of in my wedding, the chapel is decorated by white hydrangea, purple peonies and bells of Ireland. The flooring has scattered petals white rose and purple tulips. Napa wow ako, its enticing…..

Sa unahan nakita ko ang mga bridesmade ko wearing differnt lavander shades with green ribbons, while my groomsmen were wearing a black tuxedo with purple bow and boutonnieries of green orchids.

My parents is still walking papunta sa center aisle. Doon nila ako hihintayin.

Can marry your daughter
And make her my wife
I want her to be the only girl that I love for the rest of my life
And give her the best of me ’till the day that I die, yeah
I’m gonna marry your princess
And make her my queen
She’ll be the most beautiful bride that I’ve ever seen
Can’t wait to smile
When she walks down the isle
On the arm of her father
On the day that I marry your daughter
She’s been hearing for steps
Since the day that we met (I’m scared to death to think of what would happen if she ever left)
So don’t you ever worry about me ever treating her bad
I’ve got most of my vows done so far (So bring on the better or worse)
And tell death do us part
There’s no doubt in my mind
It’s time
I’m ready to start
I swear to you with all of my heart…

Muli ko inilibot ang akin paningin sa unahan. At doon nakita ko ang Man of My Dreams, standing in his diamond white tuxedo with lime green tie, holding a microphone. He saw me and look directly into my eyes full of love, he smile at me and I smile at him too. Nag simula na akong maglakad. Kung puede lang bilisan ko na ang akin paglalakad para makarating agad sa tabi niya.

I’m gonna marry your daughter
And make her my wife
I want her to be the only girl that I love for the rest of my life
And give her the best of me ’till the day that I die, yeah
I’m gonna marry your princess
And make her my queen
She’ll be the most beautiful bride that I’ve ever seen
I can’t wait to smile
As she walks down the isle
On the arm of her father
On the day that I marry your daughter

Sa 4th stanza naman, I met my parents at the middle aisle at sabay-sabay na kami naglakad papunta sa pinakamamahal ko si Richard.

The first time I saw her
I swear I knew that I say I do
I’m gonna marry your daughter
And make her my wife
I want her to be the only girl that I love for the rest of my life
And give her the best of me ’till the day that I die
I’m gonna marry your princess
And make her my queen
She’ll be the most beautiful bride that I’ve ever seen
I can’t wait to smile
As she walks down the isle
On the arm of her father
On the day that I marry your daughter

Sakto tapos ang kanta nasa unahan na kami. For the last time I embrace my parents…”thank you Ma and Pa for giving me a wonderful 25 years. I love you both”

“We love you too, princess” at kumawala na kami sa amin pag-aakapan.

Humarap si Papa kay Richard….

“Take care of my princess, dont ever ever hurt her”

“I won’t, don’t worry Pa, I will love her until my last breath here in earth and continue loving her sa kabilang buhay.”

Then they shake hands…inakap naman ni Richard si Mama.

“Welcome to the family, iho.”

Finally, ibinigay na ni Papa ang kamay ko kay Richard.

Naiiiyak ito habang inaabot ang mga kamay ko kay Papa. At walang kaabog-abog ay inakap ako ng mahigpit, “you are so beautiful my dear wife, I love you so much, thank you for making me very happy today.”

“I love you too, and thank you also for making me very happy on my wedding day. I love your surprise.”

Hindi pa kami maghihiwalay sa pagkaka-akapan namin sa isa’t-isa kung hindi tumikhim ang si Archbishop.

“Ehem…ehem…”

“Sorry bishop” sabay sabi namin.

Snimulan na ni Bishop ang wedding ceremony. At di nagtagal sinabi na niya ” I pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride.”

Nagpalakpakan ang mga tao,

Hinarap ako Richard sa kanya at dahan-dahan niya itinaas ang veil ko and kiss me passionately……

End of Flashback…

“Huh,”nagulat ako ng bigla lumapat ang mainit na labi ni Richard salabi ko.

“Sweetie, kanina pa ako salita ng salita, hindi mo naman pala ako nadidinig, ang lalim-lalim ng iniisip mo,” nahimigan niya ito ng pagtatampo.

Napatawa ako, “babe, akin lang muling binabalikan ang wedding natin. Tapos nagulat ako noon halikan mo ako, kasi iyon ang time na sinabi ni Bishop, you can now kiss the bride.”

“Talaga?, mabuti pa ulitin natin ang portion na iyon….”

“Ba—,” hindi na natuloy kung ano man sasabihin ni Maya, kasi sinakop na ni Richard ang mga labi niya. At tinugon naman niya ito ng walang kasing init. Kung wala nga lang bumusina sa kanila, baka hindi pa sila tumigil sa paghahalikan.

Natatawa silang naghiwalay at muling pinaandar na ni Richard ang sasakyan nila.

“Babe, thank you talaga for making our wedding my dream wedding. From the church to reception. It’s perfect.”

“Akala ko nga baka hindi mo magustuhan ang wedding reception natin sa The Midlands Verenda eh.”

“Anong hindi ang ganda kaya. Kita mo tuwang tuwa iyon mga guest natin kasi ang ganda ng view ng lake at ng adjacent golf course, ang lapad pa ng balconies. Tapos ang set-up ang ganda-ganda, ang laming sa mata ng green table cloths with purple linings. Ang food ang sasarap, nag enjoy sila from Filipino to Asian to Contentinental food. I’m so happy kasi lahat ng guest natin masayang umuwi. They are all smiling. Dapat binigyan mo ng bonus ang wedding coordinator natin.”

“Yeah, meron sila talagang bonus, including Lisa, kasi siya angap nakahanap sa kanila.”

Humilig si Maya sa mga braso ni Richard, niyapos naman ito ni Richard. Kaya ang nangyari isang kamay lang ang gamit ni Richard sa pagmamaneho.

Nakaisip ng kalokohan si Maya, dahan-dahan niya pinagapang ang mga daliri niya sa hita ni Richard. Di nagtagal nag iba na ang paghinga nito.

“Maya, don’t be a tease, nag dri-drive ako, baka mabangga tayo or I will take you here.”

“I doubt it, kaya mo?”

Muling hininto ni Richard ang sasakyan nila sa isang tagong bahagi ng dinadaanan nila.

“Babe, I’m just joking, promise behave na ako.”

Napangiti si Richard, mamaya siya naman ang nag tease kay Maya. Hinaplos nito ang hita ni Maya, pataas at pababa. Pero pataas ng pataas ang paghaplos nito gang, nakapasok na kamay nito sa loob ng short ni Maya. Napasinghap si Maya….

“Richard Lim, baka mabangga tayo. Tama na please.”

“Wala naman ako ginagawa sa iyo.” naka ngiti g sabi nito.

“Hmp! Ewan ko sa yo. Maglalaro na nga lang ako ng candy crash.”

“Sweetie, baka di pa lumalabas anak natin addict na sa candy crash”

“Hehehehe…”

Di nagtagal nakarating na sila sa Pico de zloro.

“Wow, it’s beautiful…..”sabi ni Maya. “Babe, balik tayo dito after I gave birth ha.”

“Sure…dito tayo gagawa ng bago babies natin.”

“Mr. Lim, hindi pa nga lumalabas nitong panganay natin, gusto mo na agad masundan. Hindi naman kaya ako maging lumba-lumba na niya.”

“I don’t care mamahalin pa rin kita, mas gusto ko iyon para siguradong akin ka na lang talaga.” sabay buhat sa kanya patungo sa unit nila.

“Babe, put me down ang bigat-bigat ko na at kakahiya sa mga tao.”

“Bakit ka mahihiya sa kanila eh bagong kasal naman tayo. Kaya natural na buhatin kita di ba.”

Sinubsob na lang ni Maya ang ulo niya sa dibdib ni Richard, dahil nahihiya siya sa mga tao nakakakita sa kanila.

———–

The End….

Epilogue na talaga ang kasunod nito…wala na kasunod.

3 thoughts on “The Covergirl – 24

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s