Thank You For Lovng Me 18

Thank You For Loving Me

Chapter 18

Pagbalik nila sa main beach.

Nag rent na agad sila ng jet ski.

Tama nga si Richard mas masaya na sa isang jet ski lang kami sumakay. Mas romantic hehehe…

After jet ski….nag swimming ulit kami by the beach. Saka bumalik sa hotel namin. Upang maligo at matulog.

Maya gusto mo magpa massage bago ka matulog par mas relax ka. Then later at night makapag bonfire tayo bago bumalik ng Manila.

Sige ba gusto ko nga magpa massage eh.

——–

By 12 midnight nag handa na sila pabalik ng Manila. Meron na sila clearance from the coast guard to travel.

Nasa kalagitnaan na sila ng ng dagat. Nag bigla lumakas ang current ng tubig. At bigla bumuhis ang malakas na ulan. Tumawag na si Brad sa coast guard para tulungan sila.

Nagpapanic na si Maya.

Richard, sshhh calm down..everything will be alright. Wear this vest. Nasa ganun silang tagpo nag bigla kumulog at kumidlat at bumaligtad ang yate nila.

Eeeeeeee napatili si Maya at nawalan ng malay.

————

Nasaan ako? Ma…

Ssshhhh iha. Nandito ka sa hospital. Salamat sa Diyos at ligtas ka. Isang linggo ka walang malay.

Ma, sina Richard at Brad po. Kamusta sila….

Nag iwas ng tingin ang mama niya sa kanya.

Ma….sumagot ka. Nagsisimula mag hysterical si Maya.

Iha…kumalma ka muna.

How can I relax di ninyo sinasabi kung kamusta na si Richard.

Huminga ng malalim ang ina ni Maya. Saka nagsalita….hindi pa natatagpuan ang katawan ni Richard iha. Isang linggo na silang naghahanap sa karagatan. Pero bigo silang mahanap ang katawan nito.

Namanhid ang buong katawan ni Maya sa narinig at muli itong nawalan ng malay.

——-

Isang buwan na nakakalabas ng hospital si Maya pero mistulang itong robot.

Anak kumain ka naman. Paano ka lalakas niyan kung ayaw mong magkakain.

Ma, ano pa saysay kung wala na rin si Richard. Sumuko na rin ang mga magulang ni Richard sa paghahanap dito. Natanggap na ng mga ito na patay na si Richard.

Pero siya hindi niya iyon tanggap. Alam niya buhay pa si Richard. Magkikita muli sila.

Pero paano at saan….

Walang gabi ang di siya tumatangis. Lagi niya ito napapanaginipan. Tinatawag ang pangalan niya.

————-

Palawan. Four years after.

Benedicto bakit bumangon ka na. Magaling ka na ba?

Oo naman trangkaso lang naman iyon tumama sa akin eh. Pasensiya na kayo ni Jun-jun ha. Hindi tuloy kayo naka pag enjoy ito pa naman ang huling araw natin sa Palawan.

Hindi ka ba nalulungkot Cecil. Apat na taon tayo nanirahan dito sa Palawan? Dito na lumaki si Jun-jun. Ngayon lilisanin na natin.

Nakakalungkot din. Pero wala tayo magagawa. Kailangan na natin lumuwas ng Manila. Kaw na ang papalit sa posisyon iiwan ng Papa. Natutuwa ako at natanggap ka na rin niya Mahal ko.

Ngumiti lang si Benedicto sa “asawa niya”. Hindi ko alam pero kinakabahan ako sa pagpunta natin ng Maynila. Hindi ko alam kung bakit.

Maging si Cecil ay kinakabahan din. Sa loob ng apat na taon naitago niya ang isang lihim na siya lang ang nakaka-alam. Diyos ko huag naman ninyo sana ipahintulot na may masamang mangyayari sa pag dating namin sa Maynila.

Kung ano man iyon kasalaann nagawa ko 4 years ago. Patawad po, natutunan ko na rin po mahalin si Benedicto. Hindi ko pa kakayanin kung mawawala siyang sa amin mag-ina.

——–

Pa, Ma..si Benedicto po asawa ko at ang apo po ninyo si Jun-jun.

Lolo, Lola….natatakbo ang anak nila at nagmano.

Benedicto, welcome to the family at patawarin mo kami kun nagmatigas kaming mag-asawa. Napatunayan ko na isa kang mabuting tao at mahal mo talaga ang anak ko.

Thank you very much sir..

Sir? Papa iho…ikaw na ang papalitnsa posisyon iiwan ko.

Bukas na bukas din ay magpapatawag ako ng board of directors meeting para maipakilala na kita.

Salamat po Papa. Huag po kayon mag-alala. Gagawin ko po ang lahat para mapa-unlad pa ang negosyo ninyo.

Huag ka mag-alala tutulngan pa rin naman kita hangga maging gamay mo na ang pagpapatakbo.

———–

Roberto, nagpatawag ng biglaan meeting ang mga Palanca. Mukhang dumating na ng bansa iyon manugang na papalit kay Victor. Pupunta ka ba?

Hindi nagpasabi na ako. Nagpadala na lang ako ng congratulatory letter. Hindi na kasi na i-book iyon flight natin eh. Baka magahol tayo sa oras.

Mabuti naman kasi. Excited na ako makita si Maya. It’s been four years simula noon mag migrate silang mag-ina sa Canada. Kamusta na kaya siya.

Mabuti naman at kumontak sa atin muli si Teresita. Siguro naka recover na si Maya. Sayang kung buhay pa sana si Richard baka mag-asawa na sila ngayin ni Maya at may apo na tayo inaalagaan. Naluluhang sabi ni Dnya Esmeralda.

Iyan ka na naman eh. Matagal na panahon iyon. Naka pag moved on na ang lahat. Bukas huag ka papakita malungkot kay Maya ha.

——-

Toronto airport.

Esmeralda, Roberto. Kamusta na?

Eto mabuti naman. Coping. Si Maya pala nasaan?

Nagpunta lang ng restroom. O yan na pala eh.

Auntie, Uncle…kamusta na po?

Mabuti iha. Kaw mukhang hiyang ka dito sa Toronto ah.

Medyo po. Btw Auntie, Uncle please meet Steve Perez my fiance.

Steve this is Auntie Esmeralda and Uncle Roberto. A family friend.

Hello Sir, Hello Madam. Weloome to Toronto.

Oh siya tayo na sa bahay at doon tayo magkuwentuhan.

Wala ba kayo balak umuwi ng Pilipinas?

Naku kung ako lang gusto ko na bumalik ng Pilipinas. Kaya lang ito si Maya ang ayaw pang bumalik sa atin.

Niyayaya ko nga si Maya umuwi kami. Pero ayaw niya. Hindi ko alam kung bakit ayaw ni bumalik ng Pilipinas.

Noon iyon, ngayon nakita ko na sina Auntie at Uncle. I guess it’s time na umuwi na ulit ako. Kaya ko na.

Talaga? That’s great.

Excuse i have to take this call.

Hello, yes tito Victor?

Talaga po umuwi na finally si Cecil sa inyo. So kamusta naman si Benedicto?

Mabuti kung ganun. Sige po aayusin ko schedule ko at uuwi ako diyan sa atin. I miss that cousin of mine.

Bye tito.

Pasensiya na that’s m uncle Victor. Ibinalita lang niya sa akin na dumating na doon ang prodigal cousin of mine.

Lumayas at nakipag tanan kasi ang pinsan ko iyon sa lalaking ayaw ni Uncle Victor para sa kanya four years ago. Pero mukha napatunayan naman nina Uncle na Mahal talaga ni Benedicto si Cecil kaya ayun tinanggap na rin nila ito. At ito na nga ang papalit sa posisyon ni Uncle sa business nila.

Ipinakilala na nga ito sa Board of Directors meetin kahapon Manila time.

Teka Steve, are you talking about Victor Palanca?

Opo. Kilala ninyo Uncle ko?

Kasosyo niya ako sa negosyo. 2 years ago lang kami nagkakilala sa isang business summit. What a small world.

So cousin in law mo pala ngayon ang Presidente ng Family Business ninyo?

Opo Uncle. Buti na nga lang at pinatawad na ni Tito sila ni Cecil. Kasi kung hindi sa akin ipapasa ni Tito ang posisyon. Nak hindi ko na iyon kakayanin dahil meron din pong sariling negosyo ang Papa.

So kailan mo balak umuwi ng Pilipinas.

ASAP po.

Bakit hindi na lang tayo sabay saby umuwi. Sabi ni Esmeralda,

Naku, wala pa kami matigifhan doon. Di ba pinaupahan namin doon an bahay namin.

No problem sa bahay kayo tumira.

Pero Auntie?

Maya, its been four years already iha.

Meron ba akong hindi alam Maya?

Steve….

Iho…Maya used to be the girlfriend of our son who passed away four years ago.

Napahigpit ng hawak sa manibela si Steve.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s